www.vergadering.nu  Recensie-index  www.vergadering.nu

2 RECENSIES


Dit boek bestellen...Erfdeel en oogappel
Israel in politiek en profetie
Wiesje de Lange
Uitg. Kok, Kampen, okt. 2008
122 pag.
9789043515429
Dit boek bestellen...

In Erfdeel en oogappel nodigt Wiesje de Lange de lezer uit om op een andere manier naar IsraŽl te kijken. Met haar kenmerkende passie laat ze zien dat dit land werkelijk uniek is en dat zijn bewoners daar wonen met een bijzondere bestemming: om tot zegen te zijn voor de gehele aarde. 
Erfdeel en oogappel laat de Nederlandse lezer op een kritische manier naar de media en politieke ontwikkelingen kijken. Bovendien stimuleert dit boek om met een nieuwe blik de oude profetieŽn uit de Tenach te lezen.
Met een voorwoord van ds. G. Hette Abma.

Wiesje de Lange (1938) woont in IsraŽl en is een Jodin van Nederlandse komaf. Ze publiceert regelmatig over IsraŽl. Ze heeft verschillende boeken geschreven, waaronder: Een tocht voor Trinie, Om je tranen te lachen, Een klaagmuur in Rijssen, Nadenken over IsraŽl, Wanneer gij ten strijde trekt.

1 RECENSIE


2. Reformatorisch Dagblad - 7 januari 2009 - www.refdag.nl

Beloften voor het beloofde land

Uit een recensie door dr. ir. J. van der Graaf

Derde tempel 
.....
Het tweede boek, dat de titel ĒErfdeelĒ draagt, is van Wiesje de Lange. Wie haar kent van haar jarenlange publicaties in ĒChristenen voor IsraŽlĒ weet eigenlijk al wat er komt. Ze heeft zich de jaren door geprofileerd als de ideologe van de ultrarechtse beweging in IsraŽl, die onverzoenlijk staat tegenover de Palestijnen. Dat IsraŽl ook haar thuisland is en dat ze zich daarvan ook vanuit het Oude Testament rekenschap geeft, is begrijpelijk.

In haar inleidende hoofdstuk ĒDoordenken over IsraŽlĒ spreekt zij bovendien als speciale wens inzake Ąde voltooiing van ons werkĒ uit, dat de derde tempel in schoonheid de vorige twee zal overtreffen. In het hoofdstuk ĒMijn JeruzalemĒ zegt ze overigens dat met de verstrooiing van IsraŽl Ąheel de wereldĒ Jeruzalem werd.

Na een min of meer historisch doorkijkje aangaande het Joodse volk Ąin het land en in de stadĒ, en na een opgetogen verhaal over wat de Joden in de wereld en vandaag in IsraŽl hebben gepresteerd, volgt de kern van het boek: ĒIsraŽl zal weer profeten voortbrengenĒ. Op zich is het niet vreemd dat in een hoofdstuk over de profeten van IsraŽl de nieuwtestamentische vervulling ontbreekt. Maar IsraŽl kent ook profeten buiten de Schrift, zoals Maimonides, die wij (zo) niet kennen. De Lange zegt: ĄIn totaal werden 48 profeten en 7 profetessen opgenomen in de Bijbel, terwijl IsraŽl duizenden profeten voortbracht die geen bijbelse plaats verwierven. Zij allen leefden in grote heiligheid en meditatie waarvan profetie de grootste graad is.Ē

Profeten 
Men diene hier intussen te letten op de ondertitel van het boek van Wiesje de Lange: ĒIsraŽl in politiek en profetieĒ. De politiek gaat namelijk aan de profetie vooraf. Dat blijkt uit de hedendaagse duidingen van de profetie door de schrijfster. Allen die ook maar enigszins opkomen voor het Palestijnse vůlk -ik zeg volk, niet hun vaak misdadige leiders- komen onder het oordeel van de profeten. Maar vandaag zijn er geen profeten meer, althans geen profeten die voldoen aan de visie van de schrijfster. Concreet: ĄWanneer hedendaagse leiders de profeet JoŽl hadden geŽerbiedigd dan zou Gush Katif nog hebben bestaan.Ē Gush Katif was het blok van zeventien Nederzettingen in Gaza, dat in 2005 door de IsraŽlische regering werd ontmanteld (tot woede van onder anderen de schrijfster).

In het vierde hoofdstuk ĒGedachten over gedenkenĒ komt de klap op de vuurpijl. Aan de hand van de tekst ĄGedenkt wat Amalek u heeft aangedaanĒ (Deut. 25:17) wordt Amalek geduid als Ąde antisemietĒ van alle tijden. Het tastbare Amalek wordt vandaag de dag belichaamd door de Palestijnen. ĄDe voor IsraŽl ontstellend schokkende confrontatie met de Palestijn ligt in zijn Amalekkarakter.Ē En dan is er voor de schrijfster maar ťťn conclusie: ĄEr is geen oplossing dan de totale vernietiging van dat volk.Ē

Hier ging bij mij het licht uit. Men hoeft mij niet te wijzen op de verderfelijke politiek van Palestijnse leiders, zoals die van Hamas, men hoeft mij ook niet te wijzen op de dreiging van de islam. Mijn solidariteit met IsraŽl, (ook) op grond van de profeten, is voor mij onopgeefbaar. Echter zonder haatgevoelens jegens een volk dat ook een plek mag hebben onder Gods zon. Tot mijn verwondering permitteert ds. G. H. Abma zich een voorwoord in dit boek.


1. 2009 - http://kunst-en-cultuur.infonu.nl

Erfdeel en oogappel

Uit een boekrecensie door Etsel

In 2008 is het boek 'Erfdeel en oogappel - IsraŽl in politiek en profetie' van schrijfster Wiesje de Lange verschenen. De schrijfster nodigt in dit boek de lezer uit om naar de unieke positie van IsraŽl te kijken. Het land is een zegen voor heel de wereld. Door te kijken naar de profetieŽn in de Tenach kunnen we lezen wat Gods plannen zijn met het Land en Volk van IsraŽl. De auteur probeert antwoord te geven op de vraag 'waarom de wereld hier geen vrede mee heeft'

...Wiesje de Lange ziet de strijd tussen de Arabieren en IsraŽl als een voortzetting van de strijd tussen IsraŽl en Amalek. Ze verwijst terecht naar Deuteronomium 25,17: "Zechor ma she lecha Amalek" (Gedenkt wat Amalek u heeft aangedaan). Slechts door G'd te dienen kan het Amalek waakzaam ontlopen; de sleutel tot alle overwinningen, alle successen van IsraŽl is dit dienen van G'd. Zo faalde IsraŽl tegen Hezbollah in 2006 omdat, volgens velen, de opperbevelhebber van het IsraŽlische leger (Dan Chalutz) in Nasrallah niet de Amalekiet herkende.

[...]



Lekker winkelen zonder zorgen - Gratis verzending en retour
Doordenken over IsraŽl
Met dit boek laat Wiesje de Lange goed zien hoe over IsraŽl gedacht moet worden: namelijk via het Bijbelse denkpatroon. In dit geval kijkt De Lange voornamelijk naar het Land IsraŽl. Maar wanneer we de hele Joodse geschiedenis bestuderen, zien we dat een duidelijke lijn gevolg kan worden. G'd leidt zijn volk naar de eindbestemming. Van de geschiedenis kunnen we lessen leren. De Tenach is een onderwijzend boek en het is de ideale methode om de patronen van de geschiedenis te leren. En als we begrijpen dat we lessen moeten leren, dan moeten we extra aandacht besteden wat er in de Bijbel gebeurt. Met 'Erfdeel en oogappel' laat Wiesje de Lange op duidelijke wijze zien hoe we van de Bijbel kunnen leren om de huidige situatie te begrijpen. Het is jammer dat veel mensen de Tenach niet meer bestuderen en daarom ook zoveel moeite hebben om het conflict tussen Joden en Arabieren juist in te schatten. Dat verklaart ook waarom zoveel mensen zich tegen het Joodse volk en daarmee tegen G'd keren. En door deze vergetelheid gaat de wereld ten onder.

Hoe denken christenen hierover?
Omdat Wiesje de Lange veelvuldig spreekt en schrijft voor christelijk publiek is het wel eens interessant om te kijken hoe christenen over het boek denken. In een recensie van dr. ir. J. van der Graaf (Gereformeerde Bond, rechts orthodoxe christen) in het Reformatorisch Dagblad van 7 januari 2009 stond over het hoofdstuk 'Gedachten over gedenken' het volgende: "In het vierde hoofdstuk 'Gedachten over gedenken' komt de klap op de vuurpijl. Aan de hand van de tekst ĄGedenkt wat Amalek u heeft aangedaanĒ (Deut. 25:17) wordt Amalek geduid als 'de antisemiet' van alle tijden. Het tastbare Amalek wordt vandaag de dag belichaamd door de Palestijnen. 'De voor IsraŽl ontstellend schokkende confrontatie met de Palestijn ligt in zijn Amalekkarakter.' En dan is er voor de schrijfster maar ťťn conclusie: 'Er is geen oplossing dan de totale vernietiging van dat volk.'
Hier ging bij mij het licht uit. Men hoeft mij niet te wijzen op de verderfelijke politiek van Palestijnse leiders, zoals die van Hamas, men hoeft mij ook niet te wijzen op de dreiging van de islam. Mijn solidariteit met IsraŽl, (ook) op grond van de profeten, is voor mij onopgeefbaar. Echter zonder haatgevoelens jegens een volk dat ook een plek mag hebben onder Gods zon. Tot mijn verwondering permitteert ds. G. H. Abma zich een voorwoord in dit boek."

Met dit stukje geeft de rechts orthodoxe christen Van der Graaf aan dat hij toch niet goed de geschiedenis van het moderne IsraŽl begrijpt. Het gaat niet om haatgevoelens tegen het Palestijnse 'volk'. Het gaat er om dat de Palestijnen in overgrote meerderheid uit zijn op de vernietiging van IsraŽl (Fatach wil dit in fasen doen en Hamas in ťťn keer). Tegen dit kwaad moet IsraŽl zich tegen weren. Het zijn steeds de Amalekieten die IsraŽl als eersten aanvallen en niet anders om. Als Van der Graaf vindt dat het Palestijnse 'volk' een plek onder G'ds zon verdient, dan mag dit niet ten koste van IsraŽl gaan. Gelet op de Palestijnse standpunten gaat het echter wel ten koste van IsraŽl.

Bovendien ben ik dan benieuwd hoe Van der Graaf naar Mozes en de IsraŽlieten kijkt die streden tegen de Amalekieten en geen genade kenden. En wat denkt de heer Van der Graaf van de eed om de Amalekieten van de aardbodem weg te vegen? Is die niet meer geldig? Hadden Haman en Hitler plus hun uitvoerders dan ook niet gewoon een plek onder G'ds zon verdient en moeten blijven leven? Kortom, waar trek je de grens?

Alleen de kopstukken en uitvoerders van het kwaad elimineren
Wiesje de Lange bedoelt overigens niet om alle mensen uit te roeien. Het is voldoende om de leiders en uitvoerders van het kwaad aan te pakken. Haman werd opgehangen en alleen degenen die de decreten van Haman wilden uitvoeren werden gedood; niet alle Perzen werden uitgeroeid. Hitler pleegde zelfmoord en de meeste nazi-kopstukken werden berecht; het was niet noodzakelijk om het hele Duitse volk te elimineren. Het is ondoenlijk en onverantwoord om alle Arabieren om zeep te helpen; zijn dit dan alleen de Palestijnse Arabieren of ook Arabieren uit andere landen die IsraŽl vijandig gezind zijn?

Lees verder...
 

www.vergadering.nu