Recensieindex

6 RECENSIES


Randy Alcorn


1. Uitdaging - oktober 2009 - www.uitdaging.nl

Thuiskomst
Randy Alcorn
Uitgeverij Voorhoeve Kampen, 2002
447 blz.
Dit boek bestellen...

Recensie door Hilde Tromp.

Straks, in de hemel, zullen we allemaal ter ere van God zingen. Tot in de eeuwigheid! Mijn moeder was nog maar een klein meisje, maar deze woorden van de dominee, zijn haar altijd bijgebleven. Steeds als ze het verhaal aan mij vertelt - zoals moeders met genoegen herhaaldelijk kunnen doen - zie ik haar in gedachten in de kerkbank zitten: stijf van schrik en ontsteltenis in haar kleine oogjes.

Vooruit, ik heb fantasie, maar dit keer wordt het gevoed door mijn eigen angst. Want net als
mijn moeder, is ook aan mij niet het zuivere keeltje van een nachtegaal gegeven. Bij lange na niet. En zoals bij zoveel dingen waar je geen talent voor hebt, is zingen daarom niet ons meest favoriete bezigheid. Maar de eeuwigheid is lang. Oneindig. Dat begreep mijn moeder als
kind al. Dan toch maar liever niet naar de hemel? Raar gedacht.

En dat komt bij mij niet alleen door het zingen. Het woord 'eeuwigheid' vind ik sowieso beangstigend klinken. Want wat doe je als tijd oneindig is. Geen sprintjes naar de trein, hoezo deadlines? En niet meer stoppen met werken als je 65 bent... Kortom, eigenlijk maak ik me er
soms best wel eens druk om waar ik me straks in de hemel mee nuttig zal maken. En of datgene me niet zal vervelen.

Onverwacht biedt schrijver Randy Alcorn uitkomst. Of in ieder geval voor mij voldoende inspiratie en stof tot nadenken. Eigenlijk al zijn boeken, maar met name Thuiskomst is een favoriet. Het boek gaat over de rijke Amerikaanse zakenman Ben Fielding en de Chinees Li Quan die elkaar kennen vanuit hun studententijd. Quan is na zijn studie in China gaan wonen en daardoor zijn de twee hechte vrienden elkaar uit het oogverloren. Ben besluit na twintig jaar zijn studievriend in China op te zoeken. Voor zaken en voor Quan. Eenmaal in China ontdekt de Amerikaan dat zijn vriend erg arm is. Opmerkelijk, vindt hij, Quan heeft toch ook gestudeerd? Daarnaast kan Ben het bijna niet geloven dat de mensenrechten echt zo slecht gesteld zijn, zoals Quan hem vertelt. Het is een prachtig geschreven roman (447 blz.) waarin de zakenman, jaren eerder een studievriend meenam naar de kerk en uiteindelijk door diezelfde studievriend weer heel dicht bij God gebracht wordt.

Wat heeft dit met de hemel te maken?, hoor ik bijna denken. Alles. De hemel is namelijk het podium, of misschien wel de tribune, in het boek. Al meteen op de eerste bladzijde neemt de schrijver de lezer mee naar de hemel. Voor mij was dit absoluut niet meteen duidelijk, maar nieuwsgierig steeds verder lezend, begreep ik wie Alcorn bedoelde met 'die man met lang, donker haar' en de man met 'potige en brede schouders'. Geboeid ben ik ook de andere boeken van deze schrijver gaan lezen. Boeken waarin hij me steeds weer meeneemt naar boven. Uiteraard ben ik me er volledig van bewust dat het boek een roman is. Maar het inspireert wel. Staat mijn opa, die ik nooit gekend heb, mij straks met blijdschap op te wachten? En zal de Koning straks ook vriendelijk naar mij knikken? Voor mij persoonlijk is de hemel meer levendig worden en veel dichterbij gekomen. Dus niet als een plekje, mijlenver van de aarde vandaan waar de tijd tot vervelends toe oneindig is.

Ik denk niet dat God het erg vindt dat ik door Alcorn's boeken hier meer over ben gaan nadenken. En ik tevens gerustgesteld ben. Want God heeft de Psalmen vast en zeker ook wel eens uit moeder en dochters mond horen klinken. Tot in de eeuwigheid zingen... Hij zal het ons, de hemelburen, maar vooral Hemzelf toch niet aandoen? Mijn moeder heb ik het boek ook maar gegeven.

Hilde tromp is freelance journalist en werkt voor meerdere bladen van Inspirit Media.


Reformatorisch Dagblad - 9-10-2002
Els Brussé-Dekker

Thuiskomst
Auteur: Randy Alcorn; vert. Lia van Aken

De dag voor Li Quan is nabij
Chinese christenvervolging thema van Randy Alcorns nieuwe roman

Uitgeverij: Voorhoeve, Kampen, 2002
ISBN 90 297 1723 8
Pagina’s: 447
Prijs: € 18,95.
Dit boek bestellen...

Voor zijn vijfde roman, ”Thuiskomst”, heeft Randy Alcorn China als decor gekozen. Een van de hoofdpersonen, de Amerikaanse zakenman Ben, ontmoet daar zijn vroegere studievriend Li Quan en komt voor de vraag te staan of hij zijn leven aan God wil overgeven, hoe moeilijk het dan ook voor hem in de wereld zal worden.

Ben is het prototype van de harde zakenman die over alles en iedereen heenwalst als hij zelf maar succes heeft. Zijn huwelijk heeft geen standgehouden en van fanatieke gelovigen op zijn werk moet hij niets hebben, zelfs niet als zij familie van hem zijn.

Nu heeft hij weer een nieuw doel voor ogen: zakendoen in China, waar de economie zich razendsnel ontwikkelt en waar zijn bedrijf, een multinational in elektrische apparaten, enorme winsten kan boeken. Al jaren geleden is hij daarom Mandarijn gaan studeren en nu ziet hij zijn kans schoon: hij zal naar China gaan om de geest van de Chinese consument te doorgronden, zodat de marketingstrategie om de producten bij deze burgers aan de man te brengen een eclatant succes zal zijn.

Afgeweken
Natuurlijk brengt de gedachte aan China zijn oude studiegenoot Li Quan in herinnering. Ben voelt er eigenlijk niet veel voor hem te ontmoeten, omdat zijn leven, in tegenstelling tot dat van de Chinees, ver van God is afgeweken. Bovendien heeft hij het contact helemaal laten verwateren. Toch probeert hij hem op te sporen, want hoe zou hij moeten uitleggen dat hij helemaal naar China is gekomen zonder zijn studievriend op te zoeken?

Hij gaat ervan uit dat Li Quan hoogleraar is geworden, maar zijn secretaresse vindt aan geen enkele Chinese universiteit iemand met die naam. Uiteindelijk stuit ze via een Chinees internetbedrijf op een e-mailadres dat wel eens van Li Quan zou kunnen zijn, en warempel, ze heeft de juiste man gevonden.

Li Quan is verheugd dat hij Ben na twintig jaar weer zal ontmoeten en hij vraagt hem het boek mee te nemen dat ze vroeger samen hebben bestudeerd. Ben begrijpt dat hij het over de Bijbel moet hebben en hij vraagt zich af waarom hij daar zo geheimzinnig over moet doen. De lezer weet intussen wel beter.

Geloofsvervolging
Li Quan blijkt in een krotje buiten Sjanghai te wonen. Stukje bij beetje komt Ben erachter dat diens armoedige leefomstandigheden worden veroorzaakt door Li Quans lidmaatschap van een illegale huiskerk. Het kost hem veel moeite te geloven dat dit realiteit is, want volgens hem bestaat er in China geen geloofsvervolging meer.

Aan de ene kant werkt het boek vanaf dit moment toe naar de bekering van Ben, maar er is ook nog Li Quan. Hij krijgt de meeste diepte als verhaalpersoon, want zijn leven wordt gekenmerkt door strijd om staande te blijven in het geloof. De Chinees heeft vele familieleden verloren omdat ze weigerden zich bij de staatskerk te voegen. De centrale vraag in zijn leven is dan ook: Is dit de dag? Is dit de dag waarop ik zal moeten sterven?

”Thuiskomst” bevat veel toepasselijke bijbelteksten, maar een bijzonder element in het boek vormen de passages die zich afspelen in de hemel. Daar slaan familieleden van Li Quan de aardse gebeurtenissen gade. Nu eens vragen ze zich vertwijfeld af hoe lang God hen nog zal laten lijden, dan weer juichen ze als zondaren tot bekering zijn gekomen.

Alcorn heeft hier zijn fantasie behoorlijk de vrije teugel gegeven, en het is de vraag of dat wel altijd gepast is. Eén citaat: „Lu Lan sloeg haar armen om degene die naast haar stond en begroef haar kleine gestalte in Zijn warme omhelzing. Het voelde of ze verdwaalde in de manen van een leeuw. Hij liet zijn vingers door haar haren glijden en kuste zacht haar hoofd. Ze nam Zijn hand en bracht die naar haar lippen. Lu Lan kuste Zijn grote litteken en staarde in de ogen van de Ene, die het geheim was van haar glimlach.”

Wie deze verhaalgedeelten als bevreemdend en misschien zelfs oneerbiedig ervaart, kan toch niet om de boodschap van dit boek heen, en die is voluit bijbels: „Wie in Mij blijft, gelijk Ik in hem, die draagt veel vrucht, want zonder Mij kunt gij niets doen. Wie in Mij niet blijft, is buitengeworpen als de rank en is verdord, en men verzamelt ze en werpt ze in het vuur en zij worden verbrand” (blz. 343).


De Band des Vredes - Filadelphia Zending - www.filadelfia-zending.nl
Boekbespreking door Barend Verkerk
Dit boek bestellen...
december 2000

Deadline

Op de onlangs in Voorthuizen gehouden ontmoetingsdag verwees één van de sprekers in zijn toespraak naar het boek 'Deadline', met de opmerking, dat je het zou moeten lezen als je er een indruk van wilde krijgen hoe het leven na de dood eruit zou kunnen zien. Dat is natuurlijk een gewaagde veronderstelling en dat weten we allemaal. De betrouwbaarste bron van informatie over de hemel is immers altijd en alleen de Bijbel. Toch kan ik me die nieuwsgierigheid wel voorstellen. Eén van de uitspraken die ik in 'Deadline' tegenkwam: "er is maar één zekerheid in het leven en dat is de dood", houdt in dat ieder van ons zonder uitzondering daar wel meer over wil weten. Niet iedereen komt daar zo openlijk voor uit, maar niemand ontkomt eraan.

Het boek 'Deadline' behoort tot een genre dat de laatste jaren sterk in opkomst is: de christelijke thriller. Denk maar aan de boeken van Peretti en de vooral in Amerika zeer populaire serie van Tim Lahaye en Jerry Jenkins 'De laatste bazuin' over de eindtijd.
Fantasie? Ongetwijfeld! Hoewel al deze boeken zijn gebaseerd op de Bijbel, vind ik een waarschuwing wel op zijn plaats.

Dit soort boeken lijkt een beetje te zweven tussen 'hemel en aarde'. In de bibliotheek vind je ze niet zo snel, je moet ze daar echt reserveren, want een ongelovige stuit al snel op de christelijke boodschap, die de schrijver wel voorzichtig probeert te verpakken en een christen heeft zo zijn twijfels over de betrouwbaarheid van de inhoud.

Ik heb het boek overigens in één ruk uitgelezen, want spannend is het wel.
In het kort: een journalist probeert samen met een rechercheur te ontdekken of een moord op zijn twee beste vrienden, die aanvankelijk een auto-ongeluk lijkt, het werk is van een wraakzuchtige ex-patiënt van één van die vrienden, een chirurg of van de georganiseerde misdaad. Het is herkenbaar en soms zelfs ontroerend om te lezen hoe dit onderzoek als neveneffect heeft, dat deze columnist uiteindelijk tot de conclusie komt, dat zijn leven nog maar één kant op kan: naar God terug. Dan zie je ook welke veranderingen dat teweegbrengt in zijn leven. Daar komen heel wat gesprekken en overwegingen aan te pas. Die dialogen in het boek zijn vaak wel erg lang(dradig), hoewel je ook heel veel argumenten krijgt aangereikt, die je in zulke situaties in je eigen dagelijks leven kunnen helpen. Misschien volgt de schrijver wel een trend: de thrillers van tegenwoordig zijn alleen nog te verkopen als ze meer dan 500 bladzijden beslaan.

Door het hele verhaal heen geweven beleef je dan ook nog het 'avontuur' van zijn andere vermoorde vriend in de hemel en de rol van de engelen in beide werelden. Dat is in wezen de kern van het boek: het verband tussen dit aardse leven en het hemelse leven. En vooral daarin zit de scepsis, die je bij het lezen van dit verhaal krijgt. Het is spannend, een beetje Amerikaans, de mensen zijn herkenbaar, de boodschap is Bijbels, de normen en waarden zijn de onze, maar de beschrijving van het hemelse is speculatief. Soms wel ontroerend, maar dat is riskant, want dan zou je soms vergeten, dat er maar een betrouwbare bron voor dit soort zaken is: het Woord van God zelf.



Nederlands Dagblad,  2-6-2000
door Wim Houtman

Deadline

Randy Alcorn is een voormalig baptistenvoorganger uit de staat Oregon en daarna oprichter van Eternal Perspective Ministries (www.epm.org). 'Deadline' is een verbluffend romandebuut. Drie vrienden krijgen een auto-ongeluk. Twee van hen komen om: Finney, een gelovig christen, en Doc, een verstokt atheïst. De enige overlevende is Jake, een columnist en agnost. Er lijkt opzet in het spel. Was er aan de auto geknoeid? Jake gaat het uitzoeken. Visionaire beschrijvingen van Finneys aankomst in de hemel wisselen het verhaal van Jakes speurtocht op aarde af. Finney ontmoet er zijn 'beschermengel' en ontdekt hoe de hemel meeleeft' met wat er op aarde gebeurt. Alcorn beschrijft de hemel als een eeuwige ontdekkingsreis, waar je steeds meer over God en het leven te weten komt. Ook van de hel, waar Doc terechtkomt, roept Alcorn in een paar pagina's een beeld op: geen lichamelijke pijniging, maar een verstikkende eenzaamheid; en nóg zou Doc nog niet door God gered willen worden.

In de aardse verhaallijn speelt de abortuskwestie een overheersende rol. De pro-life-beweging in Amerika heeft een slechte naam doordat sommige activisten geweld gebruiken tegen klinieken en artsen; Alcorn suggereert dat dit door pro-abortusgroepen in scène wordt gezet, iets wat in de 'echte wereld' niet valt hard te maken.

Zoals wel vaker na een sterk debuut valt de opvolger wat tegen. 'Het territorium' borduurt voort op het stramien van 'Deadline', nu met de zwarte sportverslaggever Clarence als hoofdpersoon. Zijn zus Dani wordt vermoord. Racisme en straatbendes zijn hoofdthema's. Ook hier weer scènes in de hemel, met een opmerkelijke rol voor C.S. Lewis: hij maakt Dani er wegwijs.

Meer echo's van C.S. Lewis (met name 'De grote scheiding') in 'Op het randje van de eeuwigheid'. Zakenman Nick Seagrave wordt op een crisismoment in zijn leven overgezet naar een 'andere wereld'. Hij wordt voor keuzes geplaatst en ziet episoden uit zijn eigen leven vanuit een ander perspectief. Dit gebeurt op een trektocht door een opeenvolging van bijzonder surrealistische landschappen, zonder de terugkoppeling naar het herkenbare leven op aarde uit Alcorns vorige boeken.


Op het randje van de eeuwigheid
Randy Alcorn
Uitgeverij: Novapres, Apeldoorn, 1999, Pagina's: 319

Reformatorisch Dagblad
Recensie door Els Brussé-Dekker - 19 april 2000
Dit boek bestellen...

Het lijkt erop dat Randy Alcorn met "Op het randje van de eeuwigheid" een moderne versie van Bunyans "Christenreis" heeft geschreven. De uitgever presenteert het weliswaar als een thriller, maar het boek beschrijft net als de "Christenreis" de zinnebeeldige wereld waarin een mens verkeert die op weg is naar de hemel, of die daar naartoe op weg denkt te zijn.

Alcorn laat de reis van zijn hoofdpersoon Nick wel wat anders beginnen dan die van Christen. Terwijl Christen er door het lezen van de Bijbel van overtuigd is geraakt dat zijn ziel in gevaar is en Evangelist hem de weg wijst om de toorn te ontgaan, begint Nicks wandeling naar de hemel op het moment dat hij geen enkel lichtpuntje meer in zijn leven ziet.

Hulp aan God vragen is wel het laatste wat in hem zou opkomen. Hij vraagt zich trouwens al af of God bestaat, en als dat zo zou zijn, dan wil hij Hem graag verwijten dat het Zijn schuld is dat de wereld en Nicks leven vol pijn zijn. "Als Hij dacht dat ik met hangende pootjes naar Hem toe zou kruipen, kon Hij wachten tot Hij een ons woog." Juist op dat ogenblik grijpt God in.

Nick komt buiten zijn toedoen terecht in een bovennatuurlijke wereld. Hij krijgt de boodschap dat hij de rode weg moet volgen om thuis te komen en gaat op pad. De wereld waarin hij nu leeft is in bepaalde opzichten anders dan de gewone wereld. Nick komt er niet alleen vreemde natuurverschijnselen tegen, maar hij blijkt ook op bepaalde momenten een volkomen heldere blik te kunnen werpen in zijn eigen leven en zelfs weer even in de gewone wereld te kunnen zijn. Dat zijn steeds ontluisterende ogenblikken voor Nick. Al zijn zonden en verkeerde gedachten komen aan het licht en de mensen om hem heen denken veel minder vleiend over hem dan hij altijd heeft vermoed.

Kloof
Al snel wordt duidelijk dat de persoon van de Houthakker, de verbeelding van de Heere Jezus, het beste met Nick voorheeft. Maar de verleiding om Joshua, de vermomming van Jezus, dus de duivel, achterna te lopen, komt steeds weer op Nick af. Net als in de "Christenreis" leveren de hemelse en helse legermachten hevige strijd met elkaar en ook Nick loopt daarbij verwondingen op, maar hij brengt het er wel levend van af, terwijl anderen moeten sterven.

De reisgenoten die Nick heeft ontmoet, hebben het vaak over de Kloof die ze moeten, maar niet kunnen oversteken, de verbeelding van de scheiding tussen God en de mens. De Houthakker overbrugt die kloof voor Nick, nadat die in een aangrijpende episode uit alle macht spijkers in Zijn voeten heeft geslagen.

In de wetenschap dat de scheiding door de Kloof is opgeheven, reist Nick verder. Steeds heeft hij te kampen met zijn zonden. De ene keer lokt de verleiding van een rustiger leven, de andere keer steekt zijn hoogmoed de kop op en Joshua wakkert die gevoelens natuurlijk met liefde aan. Op betere momenten is hij menslievend en probeert hij anderen over te halen met hem de weg naar de hemel te lopen. Uiteindelijk komt hij aan bij de hemelpoort en daar loopt het allemaal toch weer anders dan hij had gedacht.

Dramatiek
Juist omdat het een geestelijke strekking heeft, is "Op het randje van de eeuwigheid" zo'n intrigerend boek. God redt Nick, hoewel Nick niets van God wil weten. Daarmee tekent Alcorn Gods vrijmacht. Dat Nick van harte meedoet aan de kruisiging van de Heere Jezus, kom je in de "Christenreis" niet tegen. Het is een vreemde gewaarwording om zo de haat van een mens tegen de Heere Jezus verbeeld te zien. Alcorn heeft geprobeerd te schilderen wat het betekent als je belijdt "Ik sloeg Hem al die wonden", maar doet dat met erg veel dramatiek.

De benaming voor de Heere Jezus, de Houthakker, klinkt me wat vreemd in de oren, maar meer moeite heb ik met de weergave van hoe Hij zich gedraagt. Alcorn laat de Heere Jezus Zich zo herkenbaar menselijk gedragen dat ik het wel eens oneerbiedig vind worden.

De boodschap van dit boek is een goede boodschap: God wil mensen redden, ook mensen die niet naar Hem vragen. Je kunt niet van Alcorns beschrijvende stijl houden, je kunt zijn moderne taalgebruik afwijzen omdat hij niet de tale Kanaäns gebruikt, je kunt allerlei details kritisch gaan uitpluizen en theologisch duiden en je kunt het boek afwijzen omdat Alcorn en de verhaalpersonen God bijna als een mens aanspreken, iets waar ik zeker moeite mee heb. Toch kun je er niet omheen dat dit boek je aan het denken zet over de staat van je eigen ziel.


Het territorium
Randy Alcorn

Uitgeverij: Novapres, Apeldoorn, 1998, Pagina's: 636

Reformatorisch Dagblad
Recensie door A. Tukker-Versluijs - 13 oktober 1999

Dit boek bestellen...


Strijd tegen duistere machten

Zelden bleef een boek zo lang in mijn hoofd rondspoken als "Het territorium". Dat is natuurlijk een compliment voor de auteur, Randy Alcorn. Enerzijds weet hij de lezer op een geweldig boeiende en aangrijpende manier een mix van misdaad, rassenhaat, zucht naar gerechtigheid en geloof voor te schotelen. Anderzijds beschrijft hij de hemel op een manier die niet onomstreden is. Hoe dan ook, het boek geeft in ieder geval stof tot nadenken.

Randy Alcorn, bekend van zijn bestseller "Deadline" (en meestal hoog genoteerd in de CLK/RD-toptien), is een meesterschrijver. Niet gespeend van humor weet hij een knappe compositie op te zetten voor een spannend verhaal. De karakters van de hoofdfiguren werkt hij steeds verder uit; het zijn beslist geen vlakke persoonlijkheden. Ronduit een ontroerend mens vond ik Obadiah, de vader van de (zwarte) hoofdpersoon Clarence Abernathy. Zijn geloof komt zo puur en echt tot uiting, dat het jaloers maakt.

Clarence Abernathy, journalist, raakt wanhopig als er in zijn familie een schokkende moord plaatsvindt. Hij wil koste wat kost de dader vinden en wraak nemen. Bij zijn pogingen daartoe raakt hij verwikkeld in de wereld van jeugdbendes en rassenhaat. Hij bijt zich vast in het zoeken naar antwoorden op het geweld en op zijn eigen twijfels en worstelingen op het gebied van geloof en raciale vraagstukken.

Lekker winkelen zonder zorgen - Gratis verzending en retour

Abernathy raakt bevriend met de blanke rechercheur moordzaken, Ollie Chandler. Samen voeren ze een verbeten strijd tegen de duistere krachten die hun territorium zeer moeilijk prijsgeven. Ze schuwen daarbij geen gevaren. Juist door hun samenwerking groeien ze steeds dichter naar elkaar toe.

Herhaling
De auteur bedient zich soms van een truc om zijn boek spannend te maken. Op een cruciaal punt in het verhaal wekt hij bij de lezer de indruk dat iemand gedood is, terwijl dat niet het geval is. Tot drie keer toe gebeurt dat: Tyrone, Chandler en Norcoast. De eerste keer trap je daar als argeloze lezer in. De tweede keer heb je je twijfels en de derde keer denk je: 't Zal heus niet echt zijn. Herhaling versterkt in dit geval niet de toverkracht van het verhaal.

"Het territorium" speelt zich deels op aarde af, en deels in de hemel. Wat dat laatste betreft, daar liggen voornamelijk mijn bezwaren. Ik realiseer me dat het boek een roman is, waarin de schrijver zich enige vrijheid veroorlooft. Toch kan ik niet meekomen met de manier waarop hij het leven in de hemel beschrijft. Zo komt, als een gelovige sterft, die persoon niet eerst voor de rechterstoel van God, maar wordt hij welkom geheten door "de Timmerman", zoals de Heere Jezus steeds genoemd wordt. Ook bestaan er in de hemel familieverhoudingen. Familieleden die elkaar op aarde nooit gekend hebben, maken daar kennis met elkaar. En soms gaan de mensen in de hemel even naar het Voorportaal om daar voor mensen op aarde (die ze vanuit de hemel kunnen zien) te bidden. Ook herinneren ze zich narigheden die ze op aarde hebben meegemaakt.

Volledig mens
Ter illustratie een citaat uit het boek, waarin een engel vertelt: "Veel van jullie zijn verbaasd als ze zien hoe aards de hemel is. Elyon (God, red.) heeft je gemaakt als stof en adem, lichaam en geest. Dat is wat menselijk zijn inhoudt. Je wordt hier (in de hemel, red.) niet onmenselijk, maar juist volledig mens, zoals hij het bedoeld heeft. Daar at je, hier dineer je. Daar liep je, hier ren je. Daar grinnikte je, hier lach je. (...) Ooit zul je gekleed worden in je opgestane lichaam, maar nu heb je een tijdelijk lichaam waarmee je in deze wereld kunt leven en wachten op het moment van de grote verrijzenis, het moment waarop je met je eeuwige lichaam zult versmelten" (blz. 123).

Het is goed om na kennis te hebben genomen van dit boek, ook de Bijbel erop na te slaan over het leven na dit leven. En als je dan uitkomt bij de oproep "Strijdt gij om in te gaan", heeft het boek z'n (misschien onbedoelde) doel niet gemist.




Randy Alcorn - Leuke lees en luister pagina!
http://www.omroep.nl/eo/content/mv/magazine/artikelen/randy1.html


www.vergadering.nu